Sinds kort spreek ik met anderen over hoe het ouder worden ons raakt. Daarbij laat ik me leiden door wie er op mijn pad komt en dat zorgt voor verrassende gesprekken die door de deelnemers, waaronder ikzelf, als zeer zinvol worden ervaren.
Spontaan ontstond als vervolg op een groepsgesprek de afspraak om de tentoonstelling GRIJS! ART on Aging in het museum VanBommelVanDam in Venlo te bezoeken. Vanuit een gedeelde frustratie over de huidige maatschappelijke beelden over ouder worden waren we nieuwsgierig naar wat daar getoond werd en hoe het ons zou raken.
Meteen kwam het verzoek om een ABL (ArtBasedLearning) aan ons bezoek te koppelen. ABL is een methode om vanuit een actuele levensvraag een gesprek aan te gaan met een beeld uit de tentoonstelling. Kenmerkend is dat niet jij het beeld kiest maar dat het beeld je aanspreekt en naar zich toetrekt. Telkens weer een wonderlijke ervaring. Door een “gesprek” met dit nieuwe beeld, dat je blijkbaar iets te zeggen heeft, ontvang je onverwachte antwoorden op je vraag die je daarvóór niet had kunnen verzinnen.
Mijn vraag was: hoe kan ik open met alle veranderingen omgaan zonder in de valkuil van oude patronen te stappen?
Deze foto uit de serie Timeless Love van Marrie Bot trok mij naar zich toe en bij de opeenvolgende stappen van de ABL-methode ontstond de verbinding met mijn vraag en mijn eigen verhaal.
In eerste instantie stond ik wat genant voor deze foto. Door de stappen van de ABL kon ik me steeds meer met dit beeld verbinden en werd ik getroffen door de volkomen vanzelfsprekendheid van dit dagelijks tafereel. De verouderde badkamer verdwijnt naar de achtergrond en is verder niet zo belangrijk. De vertrouwdheid van de ouder wordende lichamen is duidelijk voelbaar. Het dagelijks servies, het kleine tafeltje bij het bad. Er hoeft niets méér te zijn, het is goed zo. Ik ben op mijn gemak de wereld sluit ik even buiten hier in dit bad. Ik ken mezelf door en door, geen zorgen over wat anderen denken, voor mij is het goed zo. Dit ben ik en ik doe dit zo.
Het was het antwoord dat ik nodig had op mijn vraag. Misschien was het er al in mijn hoofd, maar staand voor dit portret voelde ik het tot in mijn botten. En zo ontstond er in het moment een nieuw onverwacht verhaal verbonden met mijn vraag en verhaal.
Ieder van ons stond op deze manier voor een beeld in de tentoonstelling. Nadat we alle stappen van de ABL hadden doorlopen klommen we naar de interactieve zolder van het museum waar ruimte was om onze ervaringen te delen en met elkaar te bespreken. Het raakte en ontroerde ons en we verrasten elkaar met de beelden en onze bevindingen.
Als afsluiting liepen we nog eens langs ieders gekozen beeld. Met een vol hart keerden we huiswaarts na deze intensieve dag. Een waardevolle en zinvolle ervaring.